Elara Voss

Mehdini bir ildən çoxdu tanıyıram, həm də İT mütəxəssisi kimi. Onun hekayə yazmağını bu gün bilmişəm və 2019cu ildə qələmə aldığı "Təcili Tibbi Yardım" hekayəsini oxudum. Bu hekayə sadəcə bir gecənin təsviri deyil, uşaqlıq şüurunun həyat və ölüm anlayışı ilə ilk ciddi toqquşmasıdır. Müəllif çox sadə məişət səhnəsi quraraq oxucunu dərin fəlsəfi düşüncəyə aparır. Xüsusilə uşaqların dialoqları həyatın ən ağır suallarının nə qədər saf və qorxusuz şəkildə verildiyini göstərir. Böyük obrazın daxilindəki qorxu ilə “böyük kimi davranmaq” məcburiyyəti çox real və təsirlidir. Təcili tibbi yardım maşını burada sadəcə bir nəqliyyat vasitəsi yox, həyatla ölüm arasındakı sərhədin simvoluna çevrilir. Siqaret çəkən sürücünün təsviri isə həyatın ironiyasını çox incə şəkildə açır: başqalarını xilas edən insan özünü yavaş-yavaş məhv edir. Hekayədəki atmosfer – qaranlıq, qırmızı işıqlar və səssizlik – oxucunu hadisənin içinə çəkir. Müəllif xatirə üslubundan istifadə edərək həm nostalji, həm də ağrılı bir həqiqəti eyni anda çatdırır. Son cümlə isə xüsusilə güclüdür, çünki uşağın düşüncəsində zamanın belə ölüm qarşısında dayandığını hiss etdirir. Ümumilikdə, bu hekayə sadəliyin içində gizlənən dərinliklə yadda qalan və uzun müddət düşündürən bir mətndir.